„Dziady” to fundament polskiej kultury i swoista „lektura lektur”. To narodowe misterium, w którym przeszłość wiąże się z przyszłością, a tradycyjne obrzędy tworzą przestrzeń dla naszych narodowych debat. To właśnie w „Dziadach” łączność z dawnymi dziejami wpisana jest w historię Polski i przypomina o wartościach kształtujących naród” – napisała Para Prezydencka w liście inaugurującym tegoroczne Narodowe Czytanie. 
12 września w naszej szkole słowa wieszcza zabrzmiały na nowo. Mickiewicz sięgnął po dawny ludowy obrzęd przywoływania zmarłych, aby opowiedzieć o tym, czego nie da się zamknąć w jednym świecie ani jednej epoce. O winie i karze. O miłości, która nie kończy się wraz ze śmiercią. O cierpieniu. O samotności. O odpowiedzialności za drugiego człowieka. A w III części – także o Polsce, jej zniewoleniu i cenie, jaką człowiek płaci za wierność wartościom.
Słowa uznania należą się naszym licealistom. Za odwagę, z jaką weszli w świat Mickiewicza. Za emocje, skupienie i własne odczytanie tekstu. Za to, że nie potraktowali „Dziadów” jak obowiązkowej lektury, ale jak historię, którą można opowiedzieć po swojemu. 
Z całego serca dziękujemy Zarządowi Rady Rodziców za nieziemskie dekoracje. 
To dzięki Wam nasz dziedziniec dostał drugie życie – trochę mroczne, trochę tajemnicze, a bardzo mocno mickiewiczowskie.
To dzięki Wam nasz dziedziniec dostał drugie życie – trochę mroczne, trochę tajemnicze, a bardzo mocno mickiewiczowskie.
